|
Pagina 1 van 10 (door Jeff 'Sparky' Caunter) (Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen web site Sparky's World)
De gewone videorecorder (VCR) is inmiddels gemeengoed geworden. De onderliggende techniek en de microscopische precisie, die deze apparaten moeten hebben, worden daarbij gemakkelijk over het hoofd gezien. In dit artikel wordt geprobeerd om een tipje van de sluier op te lichten waar het de basisprincipes van hun werking en functies betreft.
Helical ScanMagnetische opnamen worden verkregen door een band met een magnetische oxidelaag langs een opnamekop te geleiden. Die kop is een electromagneet met een minuscule luchtspleet in het magnetische circuit. De bandsnelheid en de grootte van de kopspleet bepalen de maximale signaalfrequentie, die kan worden opgenomen.
Een geluidscassette heeft een bovengrens van ongeveer 18 kHz, ongeveer 250 keer te weinig voor het opnemen van videosignalen. De bandsnelheid, die dit bij deze maximale frequentie wél mogelijk zou maken, zou ongeveer 11 meter per seconde (m/sec) bedragen; het verkleinen van de kopspleet zou die minimumsnelheid nog terug kunnen brengen tot circa 5 m/sec. Maar deze opnamemethodiek, ook wel lineaire opname genoemd, is practisch gezien onmogelijk: een standaard C90 muziekcassette zou slechts 45 seconden video kunnen bevatten, vooropgesteld dat de band niet al veel eerder wordt stukgetrokken in de recorder. Toch werkten de eerste professionele videorecorders op deze manier. De Britse BBC gebruikte in de 50-er jaren een systeem met de naam VERA (Vision Electronic Recording Apparatus). Deze recorder had spoelen van meer dan een halve meter, waarop ongeveer 5.000 meter ½" tape zat. Daarmee kon een programma van 15 minuten worden opgenomen, in zwart-wit natuurlijk.
Midden jaren 50 werd dit probleem opgelost, naar verluid voor het eerst door Toshiba, door het toepassen van een techniek, die tegenwoordig bekend stata als Helical Scanning. Hiermee werden de vereiste hoge schrijfsnelheden mee gehaald door de videokoppen onder een hoek, over een diagonaal pad, over de opnameband te laten bewegen. De lineaire bandsnelheid kan sindsdien worden teruggebracht tot waarden, die vergelijkbaar zijn met die van een audio-opname.
Videorecording leent zich voor deze techniek door de 'veldstructuur' van de signalen en het feit, dat de signalen tijdpulsen bevatten waarmee de lineaire snelheid en de helixsnelheid kan worden gestuurd.
Sinds de 70-er jaren zijn er verschillende, concurrerende videosystemen ontwikkeld op basis van deze Helical Scan-techniek. Uiteindelijk werd JVC's VHS (Video Home System) de wereldwijde standaard; niet op basis van technische verdienste maar meer door aggresieve marketing.
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
