Onbelangrijke informatie
Niet alles wat ons oog 'ziet' draagt bij aan onze beeldvorming.
Als we op korte afstand van een paard staan weten we meteen: "Dat is een paard." Maar als we datzelfde dier op honderd meter afstand in een wei zien, herkennen we ook meteen een paard. Blijkbaar zijn niet alle details van een paard nodig om het als zodanig te herkennen.
Van deze wetenschap kan bij compressie gebruik worden gemaakt. Het gaat er daarbij wel om, om geen belangrijke (lees: essentiële) informatie weg te laten.

Key frames
Een derde compressietechniek is gebaseerd op zogenaamde key frames. Hierbij wordt een bepaald frame volledig (dat wil zeggen: zonder compressie) opgeslagen. Van de erna komende beelden zullen alleen de wijzigingen ten opzichte van het key frame worden vastgelegd. Vooral wanneer de opeenvolgende beelden weinig van elkaar verschillen heeft deze vorm van compressie veel effect.
Er kleven echter ook nadelen aan. Stel dat je ervoor hebt gekozen om elke twee seconden een key frame vast te leggen. Van elke 50 beelden zijn er dan 49 waarvan alleen de wijzigingen ten opzichte van de eerste worden bewaard. Als nu in bijvoorbeeld het zevende frame een scenewissel plaatsvindt, zullen frame 7 tot en met 50 gerelateerd zijn aan een key frame dat totaal verschillend is. En dat gaat dan weer ten koste van de kwaliteit.

Een belangrijke codec is JPEG, die zowel softwarematig als hardwarematig kan zijn. Voor stilstaande beelden is die prima, maar de software-JPEG is voor bewegende beelden totaal ontoereikend. Daar is de hardware-gebaseerde Motion JPEG (M-JPEG) voor ontwikkeld. Deze codec, die ook door de DC10plus wordt gebruikt, kent geen key frames en is gebaseerd op 24-bits kleuren.
Twee belangrijke software codecs zijn Intel Indeo Video en Cinepak.